Bu sabah balkonumda sessizce kahvemi içiyor ancak hala üzerimdeki ağırlığı atamamış halde oturuyordum. Yine meleklerimden biri devreye girdi ve bana çiçeklerimi dinlememi öğütledi. Bak bakalım onlar sana ne diyor dedi. Tavsiyesini dinledim. Aralarına oturdum, elimi aşk merdiveni saksımın toprağına temas ettirdim. Gözlerim kapalı halde hafif hafif toprakla oynarken canlı dalların arasında kurumuş dal geldi elime. Kırdım bir anda. Çıt diye kırıldı. Köklerin gücünü almasın artık dedim. Evet, o da yemyeşildi bir zamanlar… Belki de saksının en güzel dalıydı. Ama ömrü dolmuştu artık.
Hayatın döngüsü bu. Ömrü dolanlar ile teşekkür ederek vedalaşmazsak, ona da bize de köklerimize de ağırlık yapar. Onlar gidecek ki yenilere yer açılsın. Çok zor ve acı verici ama acıların bizi büyütmesine de izin vermeliyiz. Vedalaşırken gitmesi gerekenle, evrenin zamanlamasına da hayran kalarak gözlerimi açtım.
Ve akşamüzeri yaptığım son bir hamle ile kocaman derin bir nefes alarak ve gülümseyerek sizlerle yaşadıklarımı paylaşmaya karar verdim.
İzin verin siz de ömrünü dolduran, döngüsünü tamamlayanlara….
Sonsuz sevgiyle.
Nilüfer Gülerman kimdir?
Mekteb-i Mulkiyeyi bitirmek yetmedi,
Kalite, İş güvenliği, Çevre Yönetim Sistemleri kurmak, denetlemek yetmedi,
Müzik ve bale okulu kurmak, işletmek yetmedi,
Yogayı yolum, sevgimi hazinem, evreni güç kaynağım yaptım,
Çocuk Yogası ve Yetişkin Yoga Eğitmeni,
Yolda Öğrenci oldum ve yazdım yazdım yazıyorum....
(Lotusyoga108)
